30 Mayıs 2012 Çarşamba
28 Mayıs 2012 Pazartesi
Murathan Mungan
Bir şair-yazar kirlenmeden,yozlaşmadan ve çürümeden uzak durmayı tercih edip,bunu başarabilir mi ? Evet başarabilir. Hiç çekinmeden diyebilirim ki , Murathan Mungan bunu başarmış az sayıda şair-yazarlarımızdan biridir.
Edebiyatçıların kullandığı '' Has Edebiyatçı'' sıfatı vardır.
Diyebilirim ki , Murathan Mungan bu sıfatı hakkıyla elde etmiş, ''Has Edebiyatçı'' larımızdandır.benim için.
Bir şair-yazar, ülkesinde olup bitenlere duyarsız kalmayıp,bunu kavgasız,diktesiz (öğretiden uzak) , ille de siyasete bulaşmadan, yazarlık kimliğini ikinci plana atmadan ; yazarlık kimliğini ille de korumaktan bahsediyorum , ustalıkla kaleme alması Has Edebiyatçı olmanın önemli bir özelliğidir aslında. İşte bundandır ki , Murathan Mungan da yapıtları ile Edebiyatımızda 'ölümsüzler' arasında yerini çoktan almış 'Has Edebiyatçı'larımızdandır.
Murathan Mungan,benim hayran olduğum şair-yazarların en başında gelen isimdir. Bloğumda,ondan,yapıtlarından bu kadar geç bahsetmiş olmamın asıl sebebi ; Diyarbakır 3.Kitap Fuarı'nın bitiş tarihini beklememdi aslında.
Yazarları ve şairleri, okuduğumuz,sadece bir kaç kitaptan yola çıkarak değerlendirmek ne kadar doğru bilemem.Ancak fuarlar bu anlamda yazarlar ve okurlar arasında bir nebze olsa da köprü oluyor.
Kitaplarda yarattıkları kişiliklerin,karakterlerin ilk tanığıdır yazarlar ; Şiirlerde kurdukları cümlelerin,kelimelerin,imgelerin ilk tanığıdır şairler. Onların tanıklığına eşlik etmiş kitapları imzalatırken,bir dolu gözlem yapma şansınız oluyor. Gözlemlediklerinizden keşfettiğiniz bazı ayrıntılar yazarlara olan yaklaşımınızı olumlu yönde de olumsuz yönde de değiştirebilir. Diyebilirim ki , Murathan Mungan'a olan hayranlığım bugün bir kat daha arttı.
Erken saatlerde başlayan fuar maceram 14.30'da Mungan'nın konuşmasının tamamı ''Edebiyat ...'' olan söyleşi ve ardından kitap imzalama saatleriyle renklendi . Mungan'a olan ilgi çok yoğundu Diyarbakır'da . Fuar'a da ilgi çok yoğundu. Tahminlerimin çok üstünde oldu diyebilirim. Yorucu bir gündü benim için. Güzel bir yorgunluktu ama. Gittiğime ve maaşımın neredeyse yarısını kitaplara harcadığıma değdi.
Oh olsun ! Kitaplara harcadığım paraya hiç acımıyorum.
Murathan Mungan ile ilgili bahsedeceklerim bitmedi henüz. İçime sinmesini istediğim ve özellikle pot kırmadan bahsedeceğim yazılarım olacak, onunla ilgili, hiç şüphesiz.
Murathan Mungan'nın şiirleri arasında benim en çok beğendiğim,sevdiğim ; 'İtalyan Geçmek'tir.Ancak bugün aldığım,henüz okumaya başladığım, kitaplarından biri ' Eteğimdeki Taşlar' dan bir şiir paylaşmak istiyorum.
Bu sen misin sahiden?
koparılmış yaprak gibi yüzün
kendi takviminden
başka zamanlara savrulan
eski fotoğrafta kimsenin tanımadığı
şimdi yanıbaşımızda duran
yılların
anlarla tartıldığı
böyle zamanlarda
yüze vurur nice kayıp bilgi
yaşarken hiç konuşulmayan
11 Temmuz 2001
İtalyan Geçmek
askıya almış içini herkes
aşk italyan geçiyor yanımızdan
zaman kendini ilişkiyle tanımlar
geçmiş bir iç kaleye dönüşür
su başkalaşır aktıkça kendinden
ezberi abartıyoruz yalnızca
jestleri yeniden yerleşiyor
yinelenmekten oturmuş gövdenin
verev zamanlar karşı kalşıya getiriyor figürleri yeni yörüngelerde
yorumu kaç karat kuyumun?
göze almanın replikleri değişir yaş aldıkça
korunaklı hayatların kurduğu
kunt zemberek hangi sahnede boşanıyor?
fay kırıkları eski pozlar içinde hayal
gözlerimizden içimizdeki krater görünüyor
klişenin emniyetinde kalıplar
kendini prova ediyor
roller dağılarak tarih düşer varolduğu kimliğe
hafıza bunu bilmiyor
.....................................
askıya almış içini herkes
biz ezberimizi yinelerken
aşk yanımızdan italyan geçiyor
aşk yanımızdan geçiyor
aşk yanımızdan
1993 Ağustos 1994
23 Mayıs 2012 Çarşamba
Anayasa Uzlaşma Komisyonu’nda ‘Çocuğum eşcinsel olursa’
Anayasa Uzlaşma Komisyonu’nda ‘Çocuğum eşcinsel olursa’
'' Yanlış değilsin,yalnız değilsin ''
LGBTT Yanlısıyım !
'' Yanlış değilsin,yalnız değilsin ''
LGBTT Yanlısıyım !
Tezer Özlü
Düzen ve güven kadar ürkütücü bir şey yoktur.Hiçbir şey.Hiçbir korku...
Aklını en acı olana,en derine,en sonsuza atmışsan korkma.Ne sessizlikten,ne dolunaydan,ne ölümlülükten,ne ölümsüzlükten,ne seslerden,ne gün doğuşundan,ne gün batışından.Sakin ol.Öylece dur.Yaşamdan geç.Kentlerden geç.Sınırları aş.Gülüşlerden geç.Anlamsız konuşmaları dinle,galerileri gez,kahvelere otur...
Artık hiçbir yerdesin. (sayfa 47-Kalanlar)
21 Mayıs 2012 Pazartesi
17 Mayıs 2012 Perşembe
Hayaller İmha Ediliyor
Çocukken evde dinlenen radyodan veya televizyondan gelen müziklerle;dinlenen radyo tiyatrosu,televizyonda izlenen , şimdilerde çocukların izlediklerinden çok farklı olan, çizgi filmlerle büyüdük.
Büyürken dinlediklerimiz,izlediklerimiz üzerimizde derin ve kalıcı izler bıraktı.Bir önceki cümlemde yaptığım saptama daha çok doksanlı yılları kapsamaktadır ; bizim için 90'lı yıllar bir şanstı.
Bunun geri yansıması ; okulda öğretilen bilgiç öğrenme denen şeye, evde dinlenen ve izlenenlerin etkisiyle oluşmuş o çocuksu merakın , dizginlenemeyen merakın , eklenmiş olmasıdır.
Dolayısıyla dizginsiz merak ve o çocuksu heyecanın getirdiği faydalardan biri de '' hayal kurma '' olduğunu varsayabilirim.
Çocukluğu özellikle 90'lı yıllarda geçmiş yetişkinlerin hayal repertuarının bu kadar çok geniş olmasının temel nedeni budur.bana göre.
Radyo dinlerken,samimi bir sohbet vardır duyduklarımızda...
Büyüyen çocuk radyo dinlerken,zihin keşfe çıkıyor;hayal kıvılcımları ile birlikte , o farkında olmadan , zihin kendi görselliğini yaratmaya başlıyor.Radyo çocuk programlarının çocuk üzerinde ki yararlı etkisi bu bence.
Bu gün bu tarz programlar yapan ' radyo kültürü ' yok.
Çağdaş kültürün hakim olduğu televizyon , yayınlanan anlamsız ve saçma anlatımlarla çocuğun hayal gücünü kullanma yeteneğini imha etmektedir!
Buna karşın okullarda verilen eğitime biraz dikkat kesecek olursak ; televizyon'nun çocukta bırakmış olduğu etkiden pek bir fark olmadığını göreceksiniz.
Temel eğitim sorunumuzu daha henüz tam olarak çözememiş iken, bu gün okullarda çocuklar tümden gelim-tüme varım denen akımların birbirine karıştığı anlamsız bir 'akım' peşinde koşturularak eğitilmektedirler.
Çocuklara öğretilen
Özetle ; düşünme,değerlendirme ve sonuca varma gibi temel ilkeler öğretilmek yerine, sadece ezberledikten sonra hayatı boyunca işine hiç yaramayacak bilgilerle beyin gücü,hayal gücü israf eden bir eğitim modelidir.
Çocuklara göz göre göre bir çeşit travma yaşatılıyor.bana göre.
Okullarda hayat bilgisi,fen bilisi ve matematik gibi derslerin yanı sıra ; sanatın ne anlama geldiğini kavrayabilmek için,sanatı anlayabilmek için '' Sanat '' türünden bir dersin de özellikle ilk ve orta düzey sınıflarda verilmesi çok mu zor ? Bununla ilgili dersin verilip verilmediğini bilmiyorum.Ancak, daha çocukken sanatın neleri kapsadığını öğrenememiş olmak ne büyük bir eksiklik olacak onlar için.
Günlerdir,özellikle sanal mecrada süre gelen bir tartışmaya ben de katılmak istiyorum. biraz.Devlet Tiyatroları'nın özelleştirilmesi ile ilgili olan tartışma...
Devlet Tiyatroları'nın özelleştirilmesi demek ; Hayallerin özelleştirilmesi demek!benim için.
Müzik dinlemenin,Tiyatro ve Film izlemenin ya da Kitap okumanın,sadece vakit öldürmek ve eğlenmek olmadığını,bunun dışında ''dinlemenin,okumanın ve izlemenin de bir ''Felsefe'si '' olduğunu kavrayamayacaksak eğer,ve tüm bunlar ayrıştırılıp,özelleştirilmeye çalışılıyorsa eğer, bu en büyük ayıbımızdır!
Zamanla ; sormayan,sorgulamayan,düşünmeyen,değerlendirmeyen,üretmeyen;hayal kurma gücü imha edilmiş bir nesil olacağız hiç şüphesiz.Tıpkı ototrof beslenen canlılar gibi.
Büyürken dinlediklerimiz,izlediklerimiz üzerimizde derin ve kalıcı izler bıraktı.Bir önceki cümlemde yaptığım saptama daha çok doksanlı yılları kapsamaktadır ; bizim için 90'lı yıllar bir şanstı.
Bunun geri yansıması ; okulda öğretilen bilgiç öğrenme denen şeye, evde dinlenen ve izlenenlerin etkisiyle oluşmuş o çocuksu merakın , dizginlenemeyen merakın , eklenmiş olmasıdır.
Dolayısıyla dizginsiz merak ve o çocuksu heyecanın getirdiği faydalardan biri de '' hayal kurma '' olduğunu varsayabilirim.
Çocukluğu özellikle 90'lı yıllarda geçmiş yetişkinlerin hayal repertuarının bu kadar çok geniş olmasının temel nedeni budur.bana göre.
Radyo dinlerken,samimi bir sohbet vardır duyduklarımızda...
Büyüyen çocuk radyo dinlerken,zihin keşfe çıkıyor;hayal kıvılcımları ile birlikte , o farkında olmadan , zihin kendi görselliğini yaratmaya başlıyor.Radyo çocuk programlarının çocuk üzerinde ki yararlı etkisi bu bence.
Bu gün bu tarz programlar yapan ' radyo kültürü ' yok.
Çağdaş kültürün hakim olduğu televizyon , yayınlanan anlamsız ve saçma anlatımlarla çocuğun hayal gücünü kullanma yeteneğini imha etmektedir!
Buna karşın okullarda verilen eğitime biraz dikkat kesecek olursak ; televizyon'nun çocukta bırakmış olduğu etkiden pek bir fark olmadığını göreceksiniz.
Temel eğitim sorunumuzu daha henüz tam olarak çözememiş iken, bu gün okullarda çocuklar tümden gelim-tüme varım denen akımların birbirine karıştığı anlamsız bir 'akım' peşinde koşturularak eğitilmektedirler.
Çocuklara öğretilen
Özetle ; düşünme,değerlendirme ve sonuca varma gibi temel ilkeler öğretilmek yerine, sadece ezberledikten sonra hayatı boyunca işine hiç yaramayacak bilgilerle beyin gücü,hayal gücü israf eden bir eğitim modelidir.
Çocuklara göz göre göre bir çeşit travma yaşatılıyor.bana göre.
Okullarda hayat bilgisi,fen bilisi ve matematik gibi derslerin yanı sıra ; sanatın ne anlama geldiğini kavrayabilmek için,sanatı anlayabilmek için '' Sanat '' türünden bir dersin de özellikle ilk ve orta düzey sınıflarda verilmesi çok mu zor ? Bununla ilgili dersin verilip verilmediğini bilmiyorum.Ancak, daha çocukken sanatın neleri kapsadığını öğrenememiş olmak ne büyük bir eksiklik olacak onlar için.
Günlerdir,özellikle sanal mecrada süre gelen bir tartışmaya ben de katılmak istiyorum. biraz.Devlet Tiyatroları'nın özelleştirilmesi ile ilgili olan tartışma...
Devlet Tiyatroları'nın özelleştirilmesi demek ; Hayallerin özelleştirilmesi demek!benim için.
Müzik dinlemenin,Tiyatro ve Film izlemenin ya da Kitap okumanın,sadece vakit öldürmek ve eğlenmek olmadığını,bunun dışında ''dinlemenin,okumanın ve izlemenin de bir ''Felsefe'si '' olduğunu kavrayamayacaksak eğer,ve tüm bunlar ayrıştırılıp,özelleştirilmeye çalışılıyorsa eğer, bu en büyük ayıbımızdır!
Zamanla ; sormayan,sorgulamayan,düşünmeyen,değerlendirmeyen,üretmeyen;hayal kurma gücü imha edilmiş bir nesil olacağız hiç şüphesiz.Tıpkı ototrof beslenen canlılar gibi.
11 Mayıs 2012 Cuma
6 Mayıs 2012 Pazar
Concerto De Aranjuez Adagio - Joaquin Rodrigo
Sütü temiz olanlar hiç unutulmayacaklar !
İmralıdaki sütü bozuğa, sütün iyisi ; ilkokuldaki çocuğa, sütün bozuğu giden ülkemde
Türk Edebiyatı ve Edebiyat'ta Kadın Yazar ve Şairler'in yeri
Söz konusu olan;Edebiyatta kadın yazar ve şairlerin yeri ise,sayısı parmak hesabıyla,on parmağın onunu geçemeyecek kadar az...
Tartıda,erkek tarafı ağır gelmiştir hep.
Bu durumun nedenini-niçinini sorgularken akla ilk gelen düşüncenin (sav'ın) peşine takılıp ona inanıyor insan,ister istemez.Hayat'ın her alanında,zaten var olan kadın-erkek eşitsizliğinin Edebiyatta da süregeldiğini görmek hayal kırıklığı oldu.benim için.
Kadın yazar ve şairlerin,Edebiyatta hakkı olan yerden daha az bir yer almış olduğu bir sonuca varmak,ciddi eleştirilere açık. bana göre.
Yine de günümüzde,kalıcı olmayı başarmış olanları görmek umut verici en azından.
Öyle sanıyorum ki;Edebiyatta kadın yazar ve şairler neden az?sorusuna en iyi cevabı Edebiyat Eleştirmenleri ve Edebiyat Tarihçileri veredursun...Ben sözü Edebiyet'ın kendisine getirmek istiyorum biraz
Edebiyat ile ilgili,bir çok tanım arayıp,bulmama gerek yok.Halihazırda vereceğim cevap; ''Edebiyat her şeyin temelidir'' olacaktır hep.Edebiyat her şeyin temelidir.
Sanat'ın her bir dalı;Sinema,Tiyatro,Müzik,Resim ve daha bir çok sanat dalı,Edebiyat temeli üzerine inşaa edilmiştir.bana göre.Edebiyatçılar ise;yazarlar,şairler ve hatta fikir adamları,adeta bir işçi gibi,bu temelin harcını atmış insanlardır.
Hani büyükler '' geleceğe şekil veren,geleceği kuran gençler olacaktır'' der ya.Ben böyle düşünmüyorum işte.
Bir ülkenin geleceğine şekil veren,geleceğini kuran Edebiyatçılardır;tabi ki Yazarlardır.bana göre.
Belki biraz klişe olacak ama,olsun;Edebiyat herşeyin temeli diyorum ya...
Yazarlarımızın yaşamı ve yapıtları ile ilgili,geriye doğru ufak tefek araştırmalar yapıyorum son zamanlarda.
Merakla başlayan bu yolculukta, heyecanımın yerini hayal kırıklığı aldı.ne yazık ki.
1940 ve sonraki yıllarda,bazı yazar ve şairlerimizin,hafızalarından silinmeyecek, 'zorbalık' diyeceğimiz türden tavırlara maruz kalmış olmaları mesela.
Özellikle '' Toplumcu Gerçekçi '' Edebiyet akımının öncülüğünü yapmış ve bu akımın etkisiyle eserler üretmiş yazar ve şairlerimizin başına gelen talihsizlikler,hiç bir çağda;1940 ve sonrası yıllardaki kadar olmamıştır herhalde.
İsim yazacak olursam eğer,aklıma gelen:
Nazım Hikmet,Ahmet Arif,Atilla İlhan,Arif Damar,Melih Cevdet Anday,Şükran Kurdakul,İlhan Berk,Cahit Irgat,...ve hepsinin babası sayılabilecek Rıfat Ilgaz.ve isimlerini hatırlayamadığım daha bir çok yazar ve şairin elinden çıkmış eserlerde; ülkemin yargıcı,savcısı ellerinde büyüteçlerle,örneğin şiirin içinde,örneğin romanın,öykünün içinde,satır satır 'komünist' aramış....
Bu çağ için söyleyebileceğimiz...
Özetle;Yazarlarımız,inatla ve ısrarla Edebiyattan uzaklaştırılmaya çalışılmış ve hatta yok sayılmış.diyebiliriz.Bu uzak tutmalara,yok sayılmalara karşın;yazarlarımız,şairlerimiz okurunu (bizleri) bulmuştur ama.
Yukarda ismlerini yazdığım (bir kaçını hatırlayamadığım),yazar ve şairlerimizi ve eserlerini yıllarca ders kitaplarında göremedik.Birileri bu isimleri 'Müfredata' almaya layık görmedi çünkü.Bu yüzden Edebiyat,okullarda dar bir açıya hapsedilerek sunuldu, çünkü bize..
Yazıma başlarken,
Türk Edebiyatında kadın Yazar ve Şairler, niçin bu kadar az? olduğundan bahsederken 'cinsiyet ayrımına' takılmıştı aklım.İşin aslı;sadece cinsiyet ayrımından kaynaklanmıyormuş meğer.
O çağda yaşanan koşulların ayrıntısı, ipucu oldu bazı cevapları bulmamda.
Edebiyat severlere ısrarla önermek istediğim;yukarda ki yazıyı yazarken de kaynak olarak kullandığım,bir kıtap var: '' Yazarlar ve Şairler Sözlüğü'' yazan: Şükran Kurdakul
Şükran Kurdakul'un ,ölmeden önce, iyiki yazmış diyeceğimiz türden eşsiz bir kitap bana göre.
Tartıda,erkek tarafı ağır gelmiştir hep.
Bu durumun nedenini-niçinini sorgularken akla ilk gelen düşüncenin (sav'ın) peşine takılıp ona inanıyor insan,ister istemez.Hayat'ın her alanında,zaten var olan kadın-erkek eşitsizliğinin Edebiyatta da süregeldiğini görmek hayal kırıklığı oldu.benim için.
Kadın yazar ve şairlerin,Edebiyatta hakkı olan yerden daha az bir yer almış olduğu bir sonuca varmak,ciddi eleştirilere açık. bana göre.
Yine de günümüzde,kalıcı olmayı başarmış olanları görmek umut verici en azından.
Öyle sanıyorum ki;Edebiyatta kadın yazar ve şairler neden az?sorusuna en iyi cevabı Edebiyat Eleştirmenleri ve Edebiyat Tarihçileri veredursun...Ben sözü Edebiyet'ın kendisine getirmek istiyorum biraz
Edebiyat ile ilgili,bir çok tanım arayıp,bulmama gerek yok.Halihazırda vereceğim cevap; ''Edebiyat her şeyin temelidir'' olacaktır hep.Edebiyat her şeyin temelidir.
Sanat'ın her bir dalı;Sinema,Tiyatro,Müzik,Resim ve daha bir çok sanat dalı,Edebiyat temeli üzerine inşaa edilmiştir.bana göre.Edebiyatçılar ise;yazarlar,şairler ve hatta fikir adamları,adeta bir işçi gibi,bu temelin harcını atmış insanlardır.
Hani büyükler '' geleceğe şekil veren,geleceği kuran gençler olacaktır'' der ya.Ben böyle düşünmüyorum işte.
Bir ülkenin geleceğine şekil veren,geleceğini kuran Edebiyatçılardır;tabi ki Yazarlardır.bana göre.
Belki biraz klişe olacak ama,olsun;Edebiyat herşeyin temeli diyorum ya...
Yazarlarımızın yaşamı ve yapıtları ile ilgili,geriye doğru ufak tefek araştırmalar yapıyorum son zamanlarda.
Merakla başlayan bu yolculukta, heyecanımın yerini hayal kırıklığı aldı.ne yazık ki.
1940 ve sonraki yıllarda,bazı yazar ve şairlerimizin,hafızalarından silinmeyecek, 'zorbalık' diyeceğimiz türden tavırlara maruz kalmış olmaları mesela.
Özellikle '' Toplumcu Gerçekçi '' Edebiyet akımının öncülüğünü yapmış ve bu akımın etkisiyle eserler üretmiş yazar ve şairlerimizin başına gelen talihsizlikler,hiç bir çağda;1940 ve sonrası yıllardaki kadar olmamıştır herhalde.
İsim yazacak olursam eğer,aklıma gelen:
Nazım Hikmet,Ahmet Arif,Atilla İlhan,Arif Damar,Melih Cevdet Anday,Şükran Kurdakul,İlhan Berk,Cahit Irgat,...ve hepsinin babası sayılabilecek Rıfat Ilgaz.ve isimlerini hatırlayamadığım daha bir çok yazar ve şairin elinden çıkmış eserlerde; ülkemin yargıcı,savcısı ellerinde büyüteçlerle,örneğin şiirin içinde,örneğin romanın,öykünün içinde,satır satır 'komünist' aramış....
Bu çağ için söyleyebileceğimiz...
Özetle;Yazarlarımız,inatla ve ısrarla Edebiyattan uzaklaştırılmaya çalışılmış ve hatta yok sayılmış.diyebiliriz.Bu uzak tutmalara,yok sayılmalara karşın;yazarlarımız,şairlerimiz okurunu (bizleri) bulmuştur ama.
Yukarda ismlerini yazdığım (bir kaçını hatırlayamadığım),yazar ve şairlerimizi ve eserlerini yıllarca ders kitaplarında göremedik.Birileri bu isimleri 'Müfredata' almaya layık görmedi çünkü.Bu yüzden Edebiyat,okullarda dar bir açıya hapsedilerek sunuldu, çünkü bize..
Yazıma başlarken,
Türk Edebiyatında kadın Yazar ve Şairler, niçin bu kadar az? olduğundan bahsederken 'cinsiyet ayrımına' takılmıştı aklım.İşin aslı;sadece cinsiyet ayrımından kaynaklanmıyormuş meğer.
O çağda yaşanan koşulların ayrıntısı, ipucu oldu bazı cevapları bulmamda.
Edebiyat severlere ısrarla önermek istediğim;yukarda ki yazıyı yazarken de kaynak olarak kullandığım,bir kıtap var: '' Yazarlar ve Şairler Sözlüğü'' yazan: Şükran Kurdakul
Şükran Kurdakul'un ,ölmeden önce, iyiki yazmış diyeceğimiz türden eşsiz bir kitap bana göre.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)








