12 Mayıs 2012 Cumartesi
11 Mayıs 2012 Cuma
6 Mayıs 2012 Pazar
Concerto De Aranjuez Adagio - Joaquin Rodrigo
Sütü temiz olanlar hiç unutulmayacaklar !
İmralıdaki sütü bozuğa, sütün iyisi ; ilkokuldaki çocuğa, sütün bozuğu giden ülkemde
Türk Edebiyatı ve Edebiyat'ta Kadın Yazar ve Şairler'in yeri
Söz konusu olan;Edebiyatta kadın yazar ve şairlerin yeri ise,sayısı parmak hesabıyla,on parmağın onunu geçemeyecek kadar az...
Tartıda,erkek tarafı ağır gelmiştir hep.
Bu durumun nedenini-niçinini sorgularken akla ilk gelen düşüncenin (sav'ın) peşine takılıp ona inanıyor insan,ister istemez.Hayat'ın her alanında,zaten var olan kadın-erkek eşitsizliğinin Edebiyatta da süregeldiğini görmek hayal kırıklığı oldu.benim için.
Kadın yazar ve şairlerin,Edebiyatta hakkı olan yerden daha az bir yer almış olduğu bir sonuca varmak,ciddi eleştirilere açık. bana göre.
Yine de günümüzde,kalıcı olmayı başarmış olanları görmek umut verici en azından.
Öyle sanıyorum ki;Edebiyatta kadın yazar ve şairler neden az?sorusuna en iyi cevabı Edebiyat Eleştirmenleri ve Edebiyat Tarihçileri veredursun...Ben sözü Edebiyet'ın kendisine getirmek istiyorum biraz
Edebiyat ile ilgili,bir çok tanım arayıp,bulmama gerek yok.Halihazırda vereceğim cevap; ''Edebiyat her şeyin temelidir'' olacaktır hep.Edebiyat her şeyin temelidir.
Sanat'ın her bir dalı;Sinema,Tiyatro,Müzik,Resim ve daha bir çok sanat dalı,Edebiyat temeli üzerine inşaa edilmiştir.bana göre.Edebiyatçılar ise;yazarlar,şairler ve hatta fikir adamları,adeta bir işçi gibi,bu temelin harcını atmış insanlardır.
Hani büyükler '' geleceğe şekil veren,geleceği kuran gençler olacaktır'' der ya.Ben böyle düşünmüyorum işte.
Bir ülkenin geleceğine şekil veren,geleceğini kuran Edebiyatçılardır;tabi ki Yazarlardır.bana göre.
Belki biraz klişe olacak ama,olsun;Edebiyat herşeyin temeli diyorum ya...
Yazarlarımızın yaşamı ve yapıtları ile ilgili,geriye doğru ufak tefek araştırmalar yapıyorum son zamanlarda.
Merakla başlayan bu yolculukta, heyecanımın yerini hayal kırıklığı aldı.ne yazık ki.
1940 ve sonraki yıllarda,bazı yazar ve şairlerimizin,hafızalarından silinmeyecek, 'zorbalık' diyeceğimiz türden tavırlara maruz kalmış olmaları mesela.
Özellikle '' Toplumcu Gerçekçi '' Edebiyet akımının öncülüğünü yapmış ve bu akımın etkisiyle eserler üretmiş yazar ve şairlerimizin başına gelen talihsizlikler,hiç bir çağda;1940 ve sonrası yıllardaki kadar olmamıştır herhalde.
İsim yazacak olursam eğer,aklıma gelen:
Nazım Hikmet,Ahmet Arif,Atilla İlhan,Arif Damar,Melih Cevdet Anday,Şükran Kurdakul,İlhan Berk,Cahit Irgat,...ve hepsinin babası sayılabilecek Rıfat Ilgaz.ve isimlerini hatırlayamadığım daha bir çok yazar ve şairin elinden çıkmış eserlerde; ülkemin yargıcı,savcısı ellerinde büyüteçlerle,örneğin şiirin içinde,örneğin romanın,öykünün içinde,satır satır 'komünist' aramış....
Bu çağ için söyleyebileceğimiz...
Özetle;Yazarlarımız,inatla ve ısrarla Edebiyattan uzaklaştırılmaya çalışılmış ve hatta yok sayılmış.diyebiliriz.Bu uzak tutmalara,yok sayılmalara karşın;yazarlarımız,şairlerimiz okurunu (bizleri) bulmuştur ama.
Yukarda ismlerini yazdığım (bir kaçını hatırlayamadığım),yazar ve şairlerimizi ve eserlerini yıllarca ders kitaplarında göremedik.Birileri bu isimleri 'Müfredata' almaya layık görmedi çünkü.Bu yüzden Edebiyat,okullarda dar bir açıya hapsedilerek sunuldu, çünkü bize..
Yazıma başlarken,
Türk Edebiyatında kadın Yazar ve Şairler, niçin bu kadar az? olduğundan bahsederken 'cinsiyet ayrımına' takılmıştı aklım.İşin aslı;sadece cinsiyet ayrımından kaynaklanmıyormuş meğer.
O çağda yaşanan koşulların ayrıntısı, ipucu oldu bazı cevapları bulmamda.
Edebiyat severlere ısrarla önermek istediğim;yukarda ki yazıyı yazarken de kaynak olarak kullandığım,bir kıtap var: '' Yazarlar ve Şairler Sözlüğü'' yazan: Şükran Kurdakul
Şükran Kurdakul'un ,ölmeden önce, iyiki yazmış diyeceğimiz türden eşsiz bir kitap bana göre.
Tartıda,erkek tarafı ağır gelmiştir hep.
Bu durumun nedenini-niçinini sorgularken akla ilk gelen düşüncenin (sav'ın) peşine takılıp ona inanıyor insan,ister istemez.Hayat'ın her alanında,zaten var olan kadın-erkek eşitsizliğinin Edebiyatta da süregeldiğini görmek hayal kırıklığı oldu.benim için.
Kadın yazar ve şairlerin,Edebiyatta hakkı olan yerden daha az bir yer almış olduğu bir sonuca varmak,ciddi eleştirilere açık. bana göre.
Yine de günümüzde,kalıcı olmayı başarmış olanları görmek umut verici en azından.
Öyle sanıyorum ki;Edebiyatta kadın yazar ve şairler neden az?sorusuna en iyi cevabı Edebiyat Eleştirmenleri ve Edebiyat Tarihçileri veredursun...Ben sözü Edebiyet'ın kendisine getirmek istiyorum biraz
Edebiyat ile ilgili,bir çok tanım arayıp,bulmama gerek yok.Halihazırda vereceğim cevap; ''Edebiyat her şeyin temelidir'' olacaktır hep.Edebiyat her şeyin temelidir.
Sanat'ın her bir dalı;Sinema,Tiyatro,Müzik,Resim ve daha bir çok sanat dalı,Edebiyat temeli üzerine inşaa edilmiştir.bana göre.Edebiyatçılar ise;yazarlar,şairler ve hatta fikir adamları,adeta bir işçi gibi,bu temelin harcını atmış insanlardır.
Hani büyükler '' geleceğe şekil veren,geleceği kuran gençler olacaktır'' der ya.Ben böyle düşünmüyorum işte.
Bir ülkenin geleceğine şekil veren,geleceğini kuran Edebiyatçılardır;tabi ki Yazarlardır.bana göre.
Belki biraz klişe olacak ama,olsun;Edebiyat herşeyin temeli diyorum ya...
Yazarlarımızın yaşamı ve yapıtları ile ilgili,geriye doğru ufak tefek araştırmalar yapıyorum son zamanlarda.
Merakla başlayan bu yolculukta, heyecanımın yerini hayal kırıklığı aldı.ne yazık ki.
1940 ve sonraki yıllarda,bazı yazar ve şairlerimizin,hafızalarından silinmeyecek, 'zorbalık' diyeceğimiz türden tavırlara maruz kalmış olmaları mesela.
Özellikle '' Toplumcu Gerçekçi '' Edebiyet akımının öncülüğünü yapmış ve bu akımın etkisiyle eserler üretmiş yazar ve şairlerimizin başına gelen talihsizlikler,hiç bir çağda;1940 ve sonrası yıllardaki kadar olmamıştır herhalde.
İsim yazacak olursam eğer,aklıma gelen:
Nazım Hikmet,Ahmet Arif,Atilla İlhan,Arif Damar,Melih Cevdet Anday,Şükran Kurdakul,İlhan Berk,Cahit Irgat,...ve hepsinin babası sayılabilecek Rıfat Ilgaz.ve isimlerini hatırlayamadığım daha bir çok yazar ve şairin elinden çıkmış eserlerde; ülkemin yargıcı,savcısı ellerinde büyüteçlerle,örneğin şiirin içinde,örneğin romanın,öykünün içinde,satır satır 'komünist' aramış....
Bu çağ için söyleyebileceğimiz...
Özetle;Yazarlarımız,inatla ve ısrarla Edebiyattan uzaklaştırılmaya çalışılmış ve hatta yok sayılmış.diyebiliriz.Bu uzak tutmalara,yok sayılmalara karşın;yazarlarımız,şairlerimiz okurunu (bizleri) bulmuştur ama.
Yukarda ismlerini yazdığım (bir kaçını hatırlayamadığım),yazar ve şairlerimizi ve eserlerini yıllarca ders kitaplarında göremedik.Birileri bu isimleri 'Müfredata' almaya layık görmedi çünkü.Bu yüzden Edebiyat,okullarda dar bir açıya hapsedilerek sunuldu, çünkü bize..
Yazıma başlarken,
Türk Edebiyatında kadın Yazar ve Şairler, niçin bu kadar az? olduğundan bahsederken 'cinsiyet ayrımına' takılmıştı aklım.İşin aslı;sadece cinsiyet ayrımından kaynaklanmıyormuş meğer.
O çağda yaşanan koşulların ayrıntısı, ipucu oldu bazı cevapları bulmamda.
Edebiyat severlere ısrarla önermek istediğim;yukarda ki yazıyı yazarken de kaynak olarak kullandığım,bir kıtap var: '' Yazarlar ve Şairler Sözlüğü'' yazan: Şükran Kurdakul
Şükran Kurdakul'un ,ölmeden önce, iyiki yazmış diyeceğimiz türden eşsiz bir kitap bana göre.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)




