Güneşi en son gördüğümde mutlu mutlu gülüyordu garibim
Nerde , ne zaman battı biliyor musunuz ?
Sanırım içimdeki çocuğun bedenini örtmekle meşkuldüm-
bir de yirmilik dişimin ağrılarıyla..
Yalnızdım bu şehirde bir ermeni mahallesinde ...
Hayret !
İçtiğim sadece dört kupa biraydı
Yastaydım o gün
Gerçeklerle yüz yüze gelmemek için
Kendimle birlikte her şeyi unutmak için
Sarhoş olmak için
Zıkkımlandım işte !
İçtiğim sadece dört kupa biraydı
O gün dışımdaki evrenin çoğulluğundan sıyırıp kendimi-
zar zor atmıştım içimdeki evrenin çoğulluğuna
Öyle ki evrenimin anahtarını bile unutmuştum dış evrende
Kapıcının kızı '' Fazilet '' milattan önce kalma ismiyle dalmıştı loş dünyama
Ah Fazilet Ah !
''Tombişlik senin kaderin değil'' lerle , her okul dönüşü eline tutuşturduğum-
diyet reçetelerini aldığın o çocuk heyecanınla hatırlayacağım seni
Fazilet.Ah Fazilet !
Tek kişilik dünyamın ikinci çoğulu ve evrenime sığdıramadığım sarhoşluğumun-
Tıfıl sırdaşı
2005/ Senem Doğan
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder